A Travellerspoint blog

Dag 7

Gröbming

semi-overcast 24 °C

Excursie
Vandaag is ons regen en onweer beloofd door de weer apps. Ik heb geen hoge pet op van weer apps, sterker nog ik wantrouw ze. Als je ze daadwerkelijk gebruikt voor het voorspellen van het weer, blijkt meestal toch dat er weinig van klopt. Wij hebben er wel onze dagplanning op aangepast, want stel je voor dat de app gelijk heeft en we vanaf 12u tot morgenochtend alleen maar regen en onweer krijgen... Om die reden besluiten we op tijd ons tripje voor de dag te doen, zodat we begin van de middag terug zijn om het onweer uit te zitten in onze blokhut.
Aangezien we hier voor onze rust zijn, is onze dagtrip slechts op 10 minuten rijden. Ik heb gisteravond beetje op Google maps rond gezweefd (ik ben groot fan van kaarten, kan uren doorbrengen op Google maps) en heb een waterval dicht in de buurt gevonden. Dat is dus ons doel. Na 10 minuten staan we op een kleine parkeerplaats net van de provinciale weg af, vlakbij het dorpje Salza waar de gelijknamige waterval zou moeten zijn. Boven ons hoofd schroeit het zonnetje op onze verbrande huid en zoemen de elektriciteitskabels van de vlijtige energie die door de metalen aderen stroomt. Van een regenwolk is niks te zien.
Na uren kaarten lezen kan ik de route op zich wel dromen, maar gelukkig staan er her en der ook bordjes met een pijl, die de route naar de waterval aanduiden. We wandelen over een smalle verharde weg door het dorpje. Gisteren noemde ik het ook even in mijn blog: de bomen zonder schors met versieringen in de top. Ook hier tref ik er weer een aan. Dit keer heb ik wel een foto voor jullie gemaakt. Het valt op dat deze ook weer voor een brandweerkazerne staat net als de vorige, maar dat kan toeval zijn. Ik laat het mysterie voor wat het is, soms heb ik geen zin in antwoorden van Google op alles.
20230630_114520.jpg20230630_114527.jpg
De route naar de waterval verlaat al snel het kleine dorpje en voert door enkele boerenvelden naar de bosrand. Langs het pad loopt inmiddels wel een riviertje, waarschijnlijk de uitloper van de waterval. Echt hard stroomt het niet en diep is het ook niet. In het bos treffen we naast een pad naar de waterval, ook een enorme metalen buis aan. Dit mysterie heb ik wel voor jullie opgelost door een handig informatiebordje eerder op de route, dit blijkt namelijk de buis te zijn die uit een hoger gelegen stuwmeer met stuwdam komt. Hier stroomt normaal water doorheen, om beneden in een generatorhuisje om te zetten in stroom. Ik luister even op de buis, maar het lijkt stil daarbinnen. Kennelijk wordt er vandaag niks opgewekt.
20230630_121048.jpg
Niet ver achter de buis vangen we eindelijk een eerste blik op van de waterval. Helder water stroomt door een ondiepe rivier vol gladde steentjes naar ons toe, terwijl op de achtergrond het water vanaf een hoogte van een meter of 10 uit de rotswand naar beneden lijkt te storten in een azuurblauw bassin. Eromheen is het overal groen en de lucht is een stuk koeler. Even het water voelen verklaart dat snel: het water is ijskoud.
20230630_121348.jpg
We wachten nog even tot een groep canyoners (mensen die van watervallen afspringen en dergelijke) weg is uit het verzamelgebied onder de waterval, dan gaan wij een kijkje dichterbij nemen. Er zijn verder nauwelijks mensen en we besluiten dat wij toch wat dichterbij willen dan de verzamelplek. We klimmen daarom over de stenen verder tot we aan de rand van het water zijn. Op een grote rots kijken wij nu neer in het bassin en zien daarnaast tot onze verrassing dat om de hoek van de rotswand nog een waterval is.
20230630_122307.jpg20230630_130913.jpg
Het is een heerlijke plek, we blijven lekker een tijdje hangen op de grote rotsen en staren naar de waterval. Dan besluit Sharon als een zeemeermin dat ze de roep van het water niet meer kan weerstaan en erin wil pootjebaden. Ik laat het voor wat het is en besluit vanaf mijn apenrots haar tocht naar en door het water vast te leggen.
20230630_123727.jpg20230630_124334.jpg
Als ze eenmaal beneden is en de schoenen uit heeft gedaan, blijkt dat ook voor haar het water toch wel enorm koud is. Toch besluit ze (heel voorzichtig) over alle rotsen naar het midden van de rivier te klauteren. Inmiddels bekeken door zowel mij als diverse andere bezoekers weet ze het midden te halen.
20230630_125018.jpg
Daarna is het toch maar snel terug naar de kant en de warme schoenen weer aan. We keren terug naar mijn apenrots en na een lichte versnapering en wat water besluiten we terug te keren. Er is in de lucht namelijk een enkele donkere wolk gespot. Is dit het begin van het onweer? Het is inmiddels al een stuk later dan gepland en we nemen maar het zekere voor het onzekere en lopen terug naar de auto.

Het weer
De weer app zat er uiteraard weer naast. Wij hebben nog uren moeten wachten eer de zon definitief achter de wolken verdween. rond een uur of 17u begint het dan eindelijk echt donker te worden en gaan we lekker naar buiten om de regen aan te zien komen over de bergen. Na een half uur vallen dan eindelijk de eerste druppels. Onweer hebben we tot op het moment van schrijven nog niet gehad... Ik wil nog afsluiten met de observatie dat bergen en wolken een soort magische combo zijn die ik niet snap. Er lijken namelijk ook wolken uit de bergen te ontstaan. De enorme berg die ons uitzicht opslokt, lijkt nu bijvoorbeeld als een soort Hans Klok te verdwijnen in rook. De wolken verdwijnen ook weer, maar er ontstaan ook nieuwe op lage hoogte aan de flanken van de berg. Prachtig schouwspel om gade te slaan als je geen haast hebt in je leven.
20230630_163742.jpg20230630_191851.jpg

Posted by Theemp 18:38 Archived in Austria

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Login